Wij aten 5 gangen THC en CBD gerechten en dat hebben we geweten

Written by Shinta Lempers

24 October 2019

Doen we dit nooit meer of was het LIFE, wat denk je?

Toen ik de uitnodiging kreeg voor een THC en CBD-infused diner moest ik echt even goed nadenken over mijn plus 1. Ik kon wel heel veel mannen opnoemen die hier wel voor in zouden zijn, maar ik kon niet zo 1,2,3 bedenken welke vrouwen in m’n leven vrijwillig superstoned willen zijn op een woensdagavond. Blowen is één ding, maar wat je echt moet weten over THC en eten is dit: het heeft echt niks te maken met een jointje roken zoals je dat gewend bent. Als je THC eet, wordt het verwerkt door je lever, die er een ander stofje van maakt. THC wordt 11-hydroxy THC. En dat stofje is vijf keer zo psychoactief als THC. Je wordt dus seriously high. Je wordt BOENG HEEJ.

Wist ik dit? Ja hoor. Daarom moest ik ook goed bedenken wie ik dit aan kon doen, of wie dit aan zou kunnen. Ik kon twee vriendinnen bedenken. En zo geschiedde: ik appte Felicity, ze stemde in, probeerde zichzelf nog in te dekken (‘ik blow eigenlijk nauwelijks’), en we gingen op avontuur. Hieronder een gefragmenteerd verslag, een waarheidsgetrouw dialoog, zorgvuldig geconstrueerd op basis van vage herinneringen, voice notes waarmee we elkaar nadien bestookten, appjes, foto’s en flarden van video’s. We nemen je in alles mee, van gang tot gang.

Sidenote: om de GIFjes in dit stuk goed te kunnen zien moet je even je telefoon in landscape modus draaien. 
 

Het ontvangst: Boeremeiden

Het etentje in het Amsterdamse restaurant ACE blijkt een vijfgangendiner, bereid door ‘s lands beste THC-kok Rik Thesing, en is ons aangeboden door de toppers (o.a. mede-eigenaar artiest Bizzey) achter de nieuwe Coffeeshop-app Greenmeister.nl en Coffeeshop Boerejongens. In Amerika is dineren met wiet al een trend en kunnen gasten weed pairings kiezen in plaats van wijn arrangementen. In Nederland is een concept als dit nog voorbehouden aan ganja-connaisseurs en andere ingewijden.

Bij de ingang van ACE worden we rond zevenen in de regen geëscorteerd van onze fiets tot de voordeur. De portiers zijn gehuld in een multifunctionele bedrijfsjas met de uitstraling van een driedelig pak. Ik raak in gesprek met een van de mannen, hij blijkt een broer te zijn van Holly Hasenbos, de roemruchte visionair die Coffeeshop Sarasani runde in Utrecht. Ik voel me gelijk thuis. Het interieur is dandy: zwart marmeren toiletten met gasthanddoekjes, kersenhouten ornamenten, ballonnen waaraan voorgedraaide jointjes bungelden.
 

Het aperitief: komt er nog iemand bij ons zitten? 

Elke gang van het diner gaat gepaard met een non-alcoholisch drankje. De ober legt uit: “Als je alcohol erbij gaat drinken ga je bad”. Very considerate, vinden wij. Als ik de welkomstcocktail drink weet ik nog niet dat-ie alcoholvrij is, en ik zeg nog tegen Felicity dat ik al wavy ben van de drank, en liever helder blijf dus over ga op water (lol).

Het diner gaat van start na een welkomstwoordje van Bizzey, die zich met zijn mede-eigenaarschap van de cannabis-app voegt bij het leger artiesten dat zo slim is om in de cannabisindustrie te investeren.

We zitten al die tijd met z’n tweeën aan een vijfpersoonstafel, en hoewel het verleidelijk is om de de ronde lederen bank (die groot genoeg is om languit op te eindigen) voor onszelf te houden, zouden we het niet erg vinden als er ook wat gasten bij ons komen zitten.

Uiteindelijk voegen drie laatkomers, geïnteresseerde en supervriendelijke jongens uit Rotterdam, zich bij ons. We proosten, steken de spliffs aan die in ons zicht bungelen en maken ons op voor de eerste gang. Voordat die wordt ingezet krijgen we een amuse. Het is een hap aardse smaken die we niet meteen thuis kunnen brengen, we noemen het een boshapje. We vinden het goed passen in een concept waar planten de hoofdrol hebben. Wel kijken we nu al reikhalzend uit naar het eerste THC gerecht, want de amuse was THC en CBD vrij. Het begint onschuldig, dus.

 

“Soms kan je beter niet weten wat er in je eten zit.”

 


 

Gang 1: Groene kool

Bij de eerste gang hebben we de menukaart nog niet bekeken, en van de ober’s toelichting blijven maar flarden hangen. Voor ons verschijnt een bord onder een glazen deksel van zwierige wolken stoom.
Ik: “Iets met haring, zeg ik.”
Felicity “Best heftig om vis te serveren in combi met wiet. Als je smoket heb je toch meer zin in iets zoetigs.”
Ik: Eens, ik heb nooit zin in vis als ik munchies heb.
Jongen naast me: “Soms kan je beter niet weten wat er in je eten zit. Ik vind het lekkerder als ik niet weet dat ik haring eet.”

Uiteindelijk blijkt er geen haring op ons bord te liggen. Het gerecht is een kunstwerkje van groene kool, gerookte paling en foie gras met gerookte knolselderij bouillon. Dat er foie gras in zit hebben Felicity en ik wel meegekregen, maar tegen onze principes in eten we het toch op. In het gerecht zit THC verwerkt van de Boerejongens Milkshake Kush.

Felicity heeft als enige een sausje op haar bord; de THC saus. Ik hevel met mijn lepel vakkundig de helft naar mijn bord. Samen uit, samen thuis, zeg ik. Erbij roken we een assie en Big Buddha Cheese. Het valt ons op dat de voorgedraaide joints heel subtiel binnenkomen.
 

Gang 2: Flan 

Na het eerste voorproefje krijgen we een nieuwe cocktail en een Flan van coquille met bisque en langoustine voorgeschoteld. CBD-olie van SubMedi geeft het gerecht een kalmerend tintje.

Onze tafelgenoten turen argwanend naar elk drankje en gerecht dat op tafel verschijnt. Twee van hen zijn vorige week in een hevige trip geraakt na een hoge dosis THC-olie in de club en daarom zijn ze nu wat voorzichtig. Wij hebben van tevoren ook onze voorkeur doorgegeven: we willen zowel THC als CBD gerechten proberen. Ik weet dat CBD de effecten van THC vermindert, en ik vertrouw er dan ook op dat dat me tijdens dit diner op de been houdt. Het gerecht smaakt voortreffelijk.
 

Gang 3: Kabeljauw 

In het derde gerecht zit weer THC verwerkt: Kabeljauw gegaard in beurre noisette met duxelles en truffel en wiet afkomstig van de Boerejongens Super Silver Haze Block.

Achteraf was het wijs geweest als we hier gestopt waren met onze THC-inname. Het duurt namelijk wel een tijdje – een uur ongeveer- voordat je lever THC heeft verwerkt en-ie dus erin klapt. Op dit moment voelen we nog niet zoveel. We hebben nog de energie om met elkaar te praten over wat we doen in het dagelijks leven. De truffel valt goed. Iedereen aan tafel geniet van het gerecht. Wel beginnen we echt trek te krijgen en willen het liefst dat de volgende gang er gelijk achteraan komt. Anticiperend op munchies die later ongetwijfeld volgt bedenken we dus ook alvast een backup eetplan.
 

“Achteraf was het wijs geweest als we hier gestopt waren met onze THC-inname.”

 


 

De lekkerste Chinese thee ooit 

Terwijl we wat ongeduldig wachten op het hoofdgerecht worden we verrast met een zoete thee. Al snel wordt het gesprek aan tafel gedomineerd door kreten als ‘deze thee heeft de perfecte temperatuur’ en ‘ik wist niet dat ik zoveel zin in thee kon hebben’. We zijn het er unaniem over eens dat het de lekkerste thee ooit gemaakt is en informeren naar de naam. Als we van de ober te horen krijgen dat het gewoon Chinese thee is, beginnen we te realiseren dat we echt al aardig op een level zijn.
 

Gang 4: Hoen

Tegen de tijd dat we bij het hoofdgerecht aankomen – het is dan al een uur of half elf – hebben we geen idee meer wat we roken. Waren we tot nu toe nog kieskeurig (Felicity: alleen assie, ik: geen Silver haze), zitten we nu diep in smeulende jonko-loop. onze tafelgenoten hebben inmiddels ook nog hun eigen joints gedraaid, en het restaurant staat blauw van de rook. Aan de muur hangen weirde schilderijtjes die doen denken aan speelkaarten, De azen en jokers komen nu tot leven. We zijn high. Wavy. Skaffa as fuck.

De jongen naast me vraagt aan een kelner of ze Burna Boy op kan zetten. Een goede zet. De fijne tunes upliften de mood meteen en maakt en ons los van de bank. De gingerbeer cocktail scherpt de mind ook weer een beetje aan. We praten over psychedelische reizen die we hebben gemaakt, en we zitten met z’n allen helemaal op een lijn. Het is fijn.

Het hoofdgerecht is Hoen met gebraden masala, kousenband en sjalottenjus. Mijn buurman had eigenlijk verwacht dat het gerecht iets meer zou lijken op de kip masala van thuis. Het gerecht is verrijkt met CBD-olie. We gaan met z’n allen ham op de hoen en unaniem is ons oordeel: heerlijk, crunchy maar te weinig.
 

Nagerecht: 24K Gold Space Cake

Tegen middernacht verschijnen de toetjes. We hebben de munchies en dus willen we zoetigheid, liefst asap. De ober biedt ons een THC-variant aan van de amandelcake met CBD-kaviaar en cornflakes ijs. “Als je deze neemt kickt ie in als je thuis bent.” We bedanken vriendelijk en gaan voor de CBD-uitvoering. Wel blijven we smoken, de een na de ander. Als we de zoete lekkernij achter de kiezen hebben staat in een oogwenk ineens zowat iedereen op. Ook wij gaan tjalla, ik moet immers nog met de trein naar Utrecht en we moeten beide morgenochtend werken. We geven onze tafelgenoten een knuffel, en maken aanstalten. Alles gaat nog helemaal prima en we prijzen onszelf dat we zoveel kunnen hebben. Little did we know.
 

Een extra zware spacecake

Voor de deur spreken we nog even met Rik, de chef van de avond. We zijn benieuwd: hoeveel THC heeft hij nou daadwerkelijk in het diner verwerkt? We gaan er eigenlijk vanuit dat de organisatie op safe speelde met het diner. Het blijft natuurlijk een merklancering en je wilt natuurlijk niet dat iedereen slecht gaat, zoals al een keer gebeurde toen de kok een diner verzorgde waarin zowel THC als psilocybine (de psychoactieve stof in mushrooms) verwerkt zat. “Toen lag iedereen te kotsen na de tweede gang”.

Nu heeft hij het rustiger aan gedaan: “Als je elke gang THC hebt gegeten heb je 1 gram THC op, dat is ongeveer een hele spacecake. De extra zware variant van Boerejongens dan wel.” Want die worden ook door hem gemaakt, net als bruidstaarten waar je van gaat spacen en andere catering op aanvraag. Ik ben zojuist wel een beetje geschrokken van het antwoord van de chef. Maar op de fiets naar het station blijf ik opgelucht herhalen in m’n hoofd: je hebt niet elke gang met THC besteld, dus er is niks aan de hand.
 

 

“Maar dan krijgt de avond ineens een wending waar ik nog dagen van moet bijkomen.”

 

Oeps, toch wel

Op Amsterdam Centraal dm ik de vriendin die me uitgenodigd heeft voor het diner nog dat het ‘heel nice’ was en ik me goed voel. Maar dan krijgt de avond ineens een wending waar ik nog dagen van moet bijkomen. Ondertussen zit Felicity op de fiets naar Oost, en begint bij haar de wereld ook van het ene op het andere moment te veranderen in een dimensie waar diepte, afstand en tijd onaardse vormen aannemen.
 

Waar ben ik? 

Ik zit op een bankje op het perron, en ik kijk naar links en naar rechts. Ik realiseer me dat ik geen idee heb van welke kant ik zojuist aan kwam lopen, en waar ik naartoe moet. Het lukt me ondanks het gebrek aan besef van afstand om in de trein te stappen. Ik hoop vurig dat ik weg kan duiken in een hoekje en met niemand hoef te communiceren. Een man spreekt me meteen aan. “Heb jij nou een Ohm-teken op je jas, zo’n spiritueel Indiaas symbool?” Ik voel aan alles dat dit geen normaal gesprek wordt. Ik toon hem mijn rug, het is gewoon een Stussy merkteken, maar raak al gauw verslingerd in een diep gesprek. Mijn hele levensverhaal komt op tafel, zijn pijnlijke herinneringen worden opgegraven, ik kom tot inzichten over mijn ouders die me nooit meer los gaan laten, en na een half uur gaan we uit elkaar om elkaar nooit meer te spreken.

Als ik eenmaal thuis aankom begint de THC echt in te slaan. Ik besef nu ook iets: ik heb misschien hier en daar wat THC-infused eten overgeslagen, maar ik heb wel geblowd alsof m’n leven ervan afhing. Ik sta nu in een pikzwarte woonkamer, en de grond is onder mijn voeten verdwenen. Ik zweef als door de kosmos en ik kan onmogelijk landen. Boven maak ik mijn vriend wakker en zeg dat ik helemaal wappie ben, en dat hij echt voor me moet zorgen. Als ik in de gang sta lijkt het alsof er in de slaapkamer een beer aan het grommen is. Het is oorverdovend hard en angstaanjagend. Van mijn vriend verneem ik dat het mijn snurkende schoonmoeder maar is. Ik neem een paar druppels CBD-olie en probeer te slapen. Ik heb inzicht na inzicht en na een paar ingesproken voicenotes in m’n dictafoon app val ik kotsmisselijk in slaap.
 

Proof van de staat waarin we verkeerden de dag na het diner

 

Gesprek met mezelf

Als ik wakker word met dikke ogen, nog steeds stoned als een garnaal, ontdek ik al gauw dat Felicity hetzelfde heeft meegemaakt. Ze heeft me een voicenote gestuurd.

Felicity : “Ik denk echt dat we per ongeluk een toetje met THC hebben gegeten. Ik rij dus vannacht de straat uit, en nog geen vijf minuten later slaat er een andere high in dan wat ik gewend bent van een paar trekjes. De straten lijken langer en elke keer als ik over een grachtenbrug fiets, en ik het hoogste punt bereikt hebt, voelt het als een overwinning. In de tussentijd begint er een gesprek met mezelf. Eerst is het een observatie van hoe ik door de stad fiets, licht gedesoriënteerd maar ondanks de miezerende regen, euforisch. Heel bewust van mijn gedrag stel ik mezelf constant vragen over mijn nuchtere bewustzijn, waardoor er connecties gemaakt worden in mijn hoofd en het leven in één klap simpeler wordt.”

En ze voegt eraan toe: “Eenmaal thuis heb ik mijn slaapkamer niet gered. Enthousiast als een kind ging ik in de woonkamer de uitdaging aan om van mijn bank een soort holletje te maken – van dekens en kussens-, waar ik warm en veilig mijn gedachten de vrije loop kon laten gaan.”

 

De aftermath 

De kater van deze spacecake-ervaring is heftig. We moeten er beiden wel een paar dagen van bijkomen. Ik ben na een reiki-healing (SO naar Naomi van Ree, heldin) weer wat meer in m’n lichaam geland. Ook Felicity heeft het nog een paar dagen zwaar: “Na een extra dutje de volgende ochtend ben ik nog steeds high AF en wil ik niets anders dan eten. Mijn girl Tirza komt to the rescue met cake en een broodje kofte (en dat terwijl ik normaal gesproken voor vega ga). Hoewel ik intens geniet van deze treats functioneer ik nog steeds niet en open ik wanhopig de gekregen goodiebag – in de hoop dat daar een redmiddel in zit. Wat een geluk. Ik tref een CBD kombucha aan. Ik ben op dat moment al meer dan tien uur high en meer than ready om de dag nuchter voor te zetten. Een uur later ben ik zo goed als nuchter en geloof ook graag dat die CBD kombucha daar aan heeft bijgedragen.

Ondanks de zware kater zijn we blij dat we dit meegemaakt hebben. Felicity: “Een space als deze heb ik echt nodig. Je komt echt dieper in jezelf, je krijgt inzichten en kunt blokkades opruimen.” En zo ervaar ik het ook. Met THC kom je in de staat van de ‘philosopher’s stone’. Je kunt je eigen acties en intenties ineens analyseren en dingen in perspectief zien, zoals je ze niet eerder zag. Raden wij het dus aan, zo’n diner met THC? Ja, maar blijf wel bewust over de hoeveelheid die je binnenkrijgt. Regel een taxi naar huis, én zorg dat je de volgende dag vrij bent.

Dit wil je ook lezen.

Vergelijkbaar

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *